(   ولنتاین رو ولش کن ... از خودت بگو  )

دیروز ناخواسته در سایتهای خبری واژه ( ولنتاین) را search   کردم و با اخبار جالبی از سراسر دنیا روبرو شدم . در فرانسه مردم به شدت روز ولنتناین را جشن گرفتند و درعربستان برعکس ، فروش گل رزسرخ ممنوع شد و عربها برای خریدن این گل مجبور شدند در بازار سیاه مبالغ هنگفتی بپردازند. در اندونزی هم  ولنتاین به شدت محکوم شد و همچنین در بسیاری از کشورهای آسیایی با جوانان برخورد جدی و فیزیکی کردند . در اروپا هم مثل همیشه جشنهای با شکوهی بر پا شد . اما ولنتاین چرا مهم شد . همه می دانیم که این رسم  از رسانه های غربی مثل ماهواره ها به ما رسیده اما این اصلا مهم نیست. لطفا از خودتون سوال کنید چرا ؟ ... می شود از مردم به خاطر چکمه زمستانی و جوراب تابستانی تعهد گرفت اما معلوم نیست جه کسی به خاطر ولنتاین ازخانه خارج شده و برای کی گل رز و شکلات گرفته . وقتی شکلی از شادمانی منحصرا از نوع دوست داشتن و عشق ورزیدن نباشد تنها بهانه ای کافیست تا این نیاز مقدس بشری را فریاد کنیم.

واقعیت اینست که برای مردم ما و بقیه آسیا مهم نیست روز عشق ورزیدن 14 فوریه باشد یا 12 آوریل ... اسمش ولنتاین باشد یا خاقان چین ... در اواسط زمستان باشد یا اواخر تابستان ... اصلا مهم  نیست هدیه روز مورد نظر شکلات مارکدار یا  گل سرخ یا عروسک خال خالی یا سگ دست ناصرالدین شاه  یا اختف کینکنگ.... چمی دونم .... مردم اصلا نمی دونن ولنتاین کدوم خریه یا چرا افتاده 24-25 بهمن .... این جوونا فقط می دونن که یه روزی هست که می تونن بگن که قراره همدیگه رو بیشتر دوست داشته باشن همین ....  این ربطی به غرب پرستی و صهیونیسم جهانی یا رواج سکس  و ویروس HIV  نداره ، ... اصلا همینکه خیلیها برای مادر و پدرشون هدیه خریدن و همسر و فرزندشون رو اکرام کردن یعنی گور پدر ولنتاین و غرب و جنیفر لوپز و برنج تایلندی  ....  یعنی ما همه چیز رو شکل خرده فرهنگهای خودمون می کنیم . اتفاقا همین مبارزه فیزیکی در بعضی از کشورهای آسیایی  ، روز ولنتاین رو پایدار و محبوب می کنه.

بگذریم ......